مرد فقیری از بودا سوال کرد چرا من اینقدر فقیرم؟
بــــــــــودا پاسخ داد: چون تو یاد نگرفته ای بخشش کنی!
مرد گفت: مـــــــــن چیزی ندارم که ببخشم!
بـــــــــــــــودا گفت: چـــــرا؟!
محدود چیزهایی داری
یک صورت که می توانی لبخند بر آن داشته باشی
یک دهان که می توانی از دیگران تمجید کنی و حرف خوب بزنی
یک قلب که می توانی به روی دیگران بگشایی
چشمانی که با آنها به دیگران با نیت خوب نگاه کنی
تنی که با آن به دیگران کمک کنی
فقـــر واقعی فقر روحی است.
""دوست عزیزم ، به نظر من بخشش یعنی گذشتن از آنچه که دوستش داری ولی برای ترقی نیاز به رها کردن آن داری. و کمیتش مهم نیست . نظر دیگران هم مهم نیست . مهم خودما هستیم که اقدامی کنیم که بتوانیم صادقانه اسم آن را بخشش بنامیم "